Na podstawie sprawozdania, prowadzącego wykopaliska archeologa mgr Wawrzyńca Orlińskiego, opracował: A. Karski)
Podczas budowy szkolnego boiska sportowego w Nieporęcie natrafiono na fragmenty budowli i szereg niewielkich znalezisk związanych z dawnymi mieszkańcami tej osady. W związku z tym na podstawie decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Warszawie nr 1025/2006 z dnia 30.05.2006r. rozpoczęto na miejscu odkrycia regularne prace wykopaliskowe i badania archeologiczne. Zostały one sfinansowane przez inwestora (Gminę Nieporęt) i przeprowadzone przy pomocy młodzieży z miejscowego gimnazjum i szkoły podstawowej oraz trzech pracowników fizycznych przydzielonych przez Urząd Gminy.
Badania wykopaliskowe podjęto 28 czerwca a zakończono 15 lipca 2006 r. W ich wyniku odsłonięto pozostałości prostokątnej konstrukcji ceglanej o wymiarach ok. 15,5 x 9 m zbudowanej prawdopodobnie w pierwszej połowie XVII wieku. Budowla ta, jak się okazało, została wzniesiona na miejscu wcześniejszego obiektu prawdopodobnie o charakterze gospodarczym, którego ślady odsłonięto pod centralną częścią fundamentów ściany zachodniej. Sądząc z materiału ceramicznego, wstępnie można ją datować na schyłek XVI wieku lub początek XVII wieku. Wypełnisko obiektu (jamy ziemnej) stanowi w części centralnej zbita, brunatna glina oraz kamienie i gruz ceglany. W wypełnisku znajdowały się kości zwierzęce i ceramika. Na jej obrzeżach widoczne są ślady zasypiskowe.
W ceglanym obiekcie najlepiej zachowane zostały pozostałości ściany południowej, gdzie umiejscowiono prawdopodobnie główne wejście. Odsłonięto tam bowiem, wystające z lica dwa fragmenty fundamentów o konstrukcji kamienno-ceglanej. Ich konstrukcja pozwala domniemywać, że stanowiły podpory pod portal a być może kolumny lub pilastry otaczające wejście. Zachowane fundamenty tej ściany składały się od jednej po stronie zachodniej do sześciu w narożniku wschodnim warstw cegieł. Ściana wschodnia nie zachowała się (być może była drewniana). Fundamenty ściany północnej zachowały się fragmentarycznie jedynie przy narożnikach. Część centralna jest doszczętnie zniszczona prawdopodobnie w wyniku działań wojennych. W profilu odsłonięto bowiem jamę wypełnioną ziemią przemieszaną z gruzem ceglanym sięgającą ok. 2 m od powierzchni. Ceramika, drobne fragmenty kafli i ułamki szkła z wieków XVII i XVIII były przemieszane z materiałem z wieków XIX i XX. Fundamenty ściany zachodniej zachowały się w postaci jednej lub dwu warstw cegieł. W jej części północnej bezpośrednio pod cegłami widoczne są duże kamienie narzutowe stanowiące być może rodzaj wzmocnienia fundamentów. Do pierwotnego narożnika, zapewne w wyniku późniejszych prac renowacyjnych, został dobudowany od zewnątrz drugi narożnik o zachowanych trzech - czterech warstwach cegieł. W części wschodniej fundamenty ścian się nie zachowały. Odsłonięto jednak warstwę kamieni oraz murki ceglane, stanowiące być może konstrukcję odprowadzającą deszczówkę z dachu budowli. Wewnątrz budynku, na powierzchni zalegała gruba warstwa niwelacyjna a pod nią 10 - 30 centymetrowa warstwa gruzu ceglanego. Pod nią, w kilku miejscach odsłonięto kilka ceglanych fundamentów oraz ślady konstrukcji drewnianych stanowiących prawdopodobnie pozostałości wewnętrznego podziału obiektu lub podłogi.
Jak przypuszczają nadzorujący prace wykopaliskowe archeolodzy odkryta budowla stanowi najprawdopodobniej element zabudowań dworu myśliwskiego Wazów. Jej charakter i przeznaczenie na obecnym etapie badań nie są możliwe do jednoznacznego określenia. Problem wymaga dalszych badań na pozyskanym materiale archeologicznym oraz studiów źródłowych. Ze źródeł historycznych, wywiadu wśród miejscowej ludności, a przede wszystkim faktu, że wejście do odkrytego w czasie badań budynku znajdowało się w jego ścianie południowej wynika, że pozostałe zabudowania dworu Wazów musiały były ulokowane na południe od niego, a zatem w rejonie istniejącej tu szkoły.
Na szczególną uwagę zasługują przedmioty wydobyte podczas wykopalisk. Przedmioty te są w tej chwili dokładnie badane i można przypuszczać, że na ich podstawie można będzie powiedzieć coś więcej o przeznaczeniu budowli, jej mieszkańcach oraz użytkownikach. Należą do nich - ceramika duża różnorodność form (fragmenty czarnych garnków nieglazurowanych, trójnożnych patelni, dzbanów, mis i talerzy). Większość pochodzi z wieków XVII i XVIII. Zdarzają się jednak ułamki ceramiki z innych okresów, np. fragment ceramiki kultury trzcinieckiej znaleziony w piasku pod fundamentem jednego z narożników czy fragment dna niewielkiego naczynia z XIX w. z napisem cyrylicą. - kafle - fragmenty kafli zbierano z całej powierzchni badań. Większość odkryto w centralnej części ściany zachodniej wraz z dużą ilością czerwonej gliny stanowiącej wylepę pieca. Kafle w przeważającej ilości, płytkowe i glazurowane na kolor zielony posiadają płytę dekorowaną stylizowanym ornamentem roślinnym. Wokół centralnie rozmieszczonej palmety, w kierunku narożników rozchodzą się stylizowane liście spięte ornamentem okuciowym. Tylko niewielka część kafli posiada wzór kontynuacyjny, a większość ma wyraźnie wyodrębniony brzeg. Na niektórych kaflach znajduje się wzór z motywem stylizowanych liści dębu, liści akantu, winnych gron czy kwiatów. Odkryto również fragmenty gzymsów piecowych zdobionych ornamentem roślinnym, kafli narożnych i ze zwieńczenia pieca (tzw. koronka) z dekoracją lilijkową. Na szczególną uwagę zasługuje fragment kafla z przedstawieniem korony królewskiej, mający tło niebieskie a wzór biały. Odkryto również kilka fragmentów kafli miskowych, nieglazurowanych oraz kafli pokrytych białą glazurą. Chronologię kafli wstępnie można określić na schyłek XVI wieku (kafle miskowe), początek wieku XVII (kafle z glazurą niebieską i białym wzorem), wiek XVII (kafle glazurowane na zielono i nieglazurowane z dekoracją maureskową, motywami roślinnymi i okuciowymi) oraz wiek XVIII (kafle z białą glazurą). - szkło - zdecydowaną większość znalezisk szklanych stanowią drobne fragmenty szyb okiennych. Oprócz tego natrafiono na stopkę szklanego kielicha i stopkę niewielkiego naczynia. Wstępnie można je datować na wieki XVII - XVIII. - metale - większość metalowych znalezisk pochodzi ze współczesnej warstwy przemieszanej (niwelacyjnej) i nie ma wartości historycznej. Znaleziono jednak kilka zabytków o starszej (choć na obecnym etapie trudnej do określenia) chronologii, np. fragment brązowej (?) aplikacji z repusowanym ornamentem liściowym oraz miedziany (?) naparstek. - kości i róg - na terenie całego obiektu (szczególnie w wykopach wzdłuż murów) znajdowano stosunkowo dużą ilość kości zwierzęcych. Część z nich nosi ślady nacinania i obróbki. Ich datowanie i określenie gatunkowe wymaga badań archeozoologicznych. Należy tu wspomnieć o dwóch znaleziskach, których związek z badanym obiektem jest problematyczny: o fragmencie zębu trzonowego mamuta(?) znalezionym w wykopie wschodnim oraz fragmencie szydła kościanego o dokładnej chronologii niemożliwej do ustalenia.